ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΣ (;) ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟΠΟΔΑΡΟ.

BIGFOOT

 

Πρόκειται για μιά τηλεοπτική σειρά που γυρίστηκε αρχικά για το Animal Planet με ήρωες μια ομάδα 4 ατόμων που προσπαθούν να μας πείσουν για την ύπαρξη του μεγαλοπόδαρου στην Αμερική.

Για το σκοπό αυτό επισκέπτονται διάφορα μέρη σε διάφορες πολιτείες , παίρνουν συνεντεύξεις από μάρτυρες εμφανίσεων του υποτιθέμενου ζώου και μετά επισκέπτονται τα μέρη αυτά και κάνουν ‘έρευνα’.

Δεν χρειάζεται να πούμε πολλά, η σειρά μόνο επιστημονική αποστολή δεν μπορεί να χαρακτηριστεί. Το κακό είναι ότι στην ομάδα των 4 περιλαμβάνεται και μια βιολόγος η οποία μάλλον είναι εκεί για να δώσει μια ‘επιστημονική’ πινελιά στον πίνακα της παράνοιας.

Πρώτα ας δούμε τι είναι ο μεγαλοπόδαρος ή σάσκουατς όπως τον αποκαλούν.

Έχουμε αναφερθεί και άλλες φορές στο ιστολόγιό μας για περίεργα ανθρωπόμορφα όντα καλυμμένα με τρίχωμα που εμφανίζονται σε διάφορα μέρη του κόσμου για πολύ λίγο και αφήνουν τους όποιους μάρτυρες εμβρόντητους και μπερδεμένους ως προς το τι είδαν.

Οι θεάσεις αυτές έχουν κάποια κοινά και μάλλον περίεργα κοινά χαρακτηριστικά.

  • Συμβαίνουν κατά κύριο λόγο σε απομονωμένα μέρη.
  • Διαρκούν πολύ λίγο χρονικά.
  • Συνοδεύονται πολλές φορές από μια άσχημη οσμή υδρόθειου ή σάπιας ύλης.
  • Το ‘πλάσμα’ κινείται με τρόπο παράδοξο είτε πολύ γρήγορα ή σαν να περνά μέσα από τα φυσικά εμπόδια ή ακόμα πολλές φορές σαν να γλυστρά πάνω στο έδαφος.
  • Αφήνει ελάχιστα φυσικά ίχνη , 4-5 πατημασιές και όχι περισσότερες, ένα κανονικό ζώο θα άφηνε σημάδια που θα ακολουθούσαν την πορεία του για μεγάλη απόσταση , ειδικά ζώο τέτοιου μεγέθους.
  • Έχει αναφερθεί πολλές φορές έντονο κόκκινο χρώμα στα μάτια του σαν κάρβουνα που καίνε ή σαν να μην έχει καθόλου λαιμό.
  • Το πλέον περίεργο είναι οι αρκετές αναφορές για θέαση του δίπλα σε ‘ιπτάμενους δίσκους’.
  • Εμφανίζεται πολύ συχνά κοντά σε ανυποψίαστα παιδιά που παίζουν.
  • Όσες φορές προσπάθησαν να το φωτογραφήσουν ή να το βιντεοσκοπήσουν οι εικόνες ήταν θολές ή κατεστραμμένες.

 

 

Ας δούμε τώρα αν μπορεί να υπάρξει ένα τέτοιο πρωτεύον θηλαστικό σε μια περιοχή όπως η Βιρτζίνια για παράδειγμα.

Ζώα με τέτοιο μέγεθος δεν γίνεται να περάσουν απαρατήρητα ο μέσος όρος ύψους κυμαίνεται στα 2,5 μέτρα και το βάρος στα 200 κιλά. εύκολα καταλαβαίνουμε τι ανάγκες έχει σε τροφή ένα τέτοιο πλάσμα καθώς και σε ζωτικό χώρο.

Για να υπάρχει ένας υγιής πληθυσμός ώστε οι θεάσεις να συνεχίζονται τόσα χρόνια – υπάρχουν αναφορές από την εποχή πριν της άφιξης των ευρωπαίων κατακτητών – τότε μιλάμε για πολλά άτομα που συντηρούν αυτό τον πληθυσμό.

Είναι εύκολο να συμπεράνουμε συνυπολογίζοντας την απουσία οποιουδήποτε νεκρού ζώου ή άλλου βιολογικού ίχνους ό,τι η ιστορίες αυτές μάλλον έχουν περισσότερα κοινά με τις εμφανίσεις ‘ιπταμένων δίσκων’ παρά με την ύπαρξη κάποιου άγνωστου είδους.

Να τονίσουμε την άποψη των αυτόχθονων  ινδιάνων ό,τι πρόκειται για ένα ‘μαγικό’ πλάσμα που ανήκει σε ‘κάποιο’ άλλο κόσμο και πως είναι δυνατόν να μην μπόρεσαν αυτοί οι αποτελεσματικοί κυνηγοί και ιχνηλάτες να αιχμαλωτίσουν ή να σκοτώσουν ένα τέτοιο ζώο στο παρελθόν;

Πίσω στην τηλεοπτική μας σειρά πάλι παρακολουθώντας τους να προσπαθούν να αποδείξουν την ύπαρξη του ζώου με αστείους τρόπους.

  • Βγάζοντας κραυγές μέσα στη νύχτα σε περιοχές που είναι σίγουροι ό,τι ζουν. Ο πλέον άσχετος θα έπρεπε να γνωρίζει ό,τι δεν προσεγγίζεις ένα καθαρά όπως λένε νυκτόβιο πλάσμα με κραυγές.
  • Παίρνουν συνεντεύξεις από μάρτυρες με ΄στημένες’ ερωτήσεις που καταλήγουν πάντα στην αδιαφιλονίκητη παραδοχή της θέασης του μεγαλοπόδαρου χωρίς πολλές άλλες εικασίες.
  • Ακολουθούν το γνωστό στυλ ‘κυνηγών φαντασμάτων’ με κάμερες τοποθετημένες πάνω τους και με υπέρυθρες στα χέρια να τρομάζει ο ένας τον άλλο φωνάζοντας συνέχεια ‘το άκουσες αυτό;’.
  • Δεν ακολουθούν καμμιά επιστημονική μέθοδο για την ‘έρευνα’ τους και είναι αναμενόμενο να μην έχουν κανένα απολύτως αποτέλεσμα.

 

Όλα αυτά δεν εμπόδισαν την σειρά να κάνει ρεκόρ τηλεθέασης στην Αμερική δείχνοντας το επίπεδο των τηλεθεατών και το πόσο πρόθυμοι είναι να δεχτούν να συμμετέχουν έστω και παρακολουθώντας στο μάταιο κυνήγι ενός ‘μύθου’.

Για αυτό ακριβώς πρόκειται , για ένα μύθο και αυτό το καθιστά αξιοπρόσεκτο το φαινόμενο. Κάποτε ζούσαμε με τους μύθους , ήταν μέρος της ζωής μας και τους μεταδίδαμε από γενιά σε γενιά. Με την έλευση της βιομηχανικής επανάστασης , του ηλεκτρισμού και της επιστήμης της σύγχρονης εποχής αυτοί οι μύθοι ξεχάστηκαν από τον κόσμο. Επανέρχονται τώρα με άλλες μορφές και πιο έντονα σε πολλές περιοχές μπαίνοντας βαθιά στο υποσυνείδητο όσων βιώνουν τέτοιες επαφές. Οι μύθοι αυτοί είναι κοντά μας παρά πολύ καιρό και δεν δείχνουν καμμιά θέληση να απομακρυνθούν.

Είναι πολύ γοητευτικό για αυτούς  τους ανθρώπους που είδαν ένα τριχωτό ανθρωποειδές 2,5 μέτρων που βρωμά σαν την κόλαση να πιστεύουν ό,τι είναι ένα άκακο πνεύμα προστάτης του δάσους και της γης που αυτοί ήταν οι εκλεκτοί και τυχεροί να συναντήσουν.

Το χειρότερο είναι ό,τι σε πολλά μέρη κάνουν ναούς στο όνομα του και περιμένουν να το ξαναδούν.

Σας θυμίζουν όλα αυτά κάποια άλλη ιστορία από το σχολείο; Μήπως από τα παιδικά σας χρόνια;

 

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *