Η ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ NICHOLAS ALKEMADE

 

roy

O λοχίας Nicholas Stephen Alkemade (1922-1987) ήταν ένας  Άγγλος οπλίτης που υπηρετούσε στα Avro Lancaster ,βαριά βομβαρδιστικά κατά τη διάρκεια του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου, ο οποίος επέζησε-χωρίς αλεξίπτωτο-  από πτώση 18.000 πόδια (5.500 m), όταν εγκατέλειψε  το αεροσκάφος του πάνω από τη Γερμανία.

Την νύχτα της 24ης Μαρτίου 1944, ο 21 ετών Alkemade ήταν ένα από τα επτά μέλη του πληρώματος του Avro Lancaster Β Mk. II, DS664, της 115 μοίρας RAF. Επιστρέφοντας μαζί με  300 βομβαρδιστικά μετά από επιδρομή στο Βερολίνο,  δέχθηκε επίθεση από ένα γερμανικό Ju 88 νυχτερινό μαχητικό το αεροσκάφος του έπιασε φωτιά και άρχισε να ξεφεύγει από κάθε έλεγχο. Επειδή το αλεξίπτωτο του ήταν εκτός λειτουργίας ο Alkemade πήδηξε από το αεροσκάφος,  προτιμώντας να πεθάνει έτσι  αντί να καεί ζωντανός. Έπεσε 18.000 πόδια (5.500 μ.) στο έδαφος από κάτω.

Την πτώση του επιβράδυναν κλαδιά από πεύκα και ένα μαλακό κάλυμμα χιονιού στο έδαφος. Ήταν σε θέση να κουνήσει τα χέρια και τα πόδια του και υπέστη μόνο ένα διάστρεμμα στο πόδι. Το Lancaster συνετρίβη στις φλόγες, σκοτώνοντας τον πιλότο Jack Newman και άλλα τρία μέλη του πληρώματος.

Ο Alkemade στη συνέχεια συνελήφθη και πέρασε συνέντευξη από την Γκεστάπο, οι οποίοι αρχικά ήταν καχύποπτοι με την δήλωσή του ότι δηλαδή  έπεσε χωρίς αλεξίπτωτο μέχρι που βρέθηκαν τα συντρίμμια του αεροσκάφους. Ήταν ένας διάσημος αιχμάλωτος πολέμου, προτού επαναπατριστεί τον Μάιο του 1945. (Σύμφωνα με πληροφορίες, οι Γερμανοί έδωσαν στον Alkemade μια βεβαίωση που πιστοποιεί το γεγονός.)

ΔΡΟΣΟΥΛΙΤΕΣ

droso

Κάθε χρόνο μεταξύ Μαΐου και Ιουνίου κατά τις πρωινές ώρες, παρατηρούνται στον κάμπο γύρω από το κάστρο  Φραγκοκάστελλο, στην περιοχή των Σφακίων, στην νότια Κρήτη. Εμφανίζονται. σκιές που θυμίζουν φιγούρες ιππέων ή πολεμιστών. Συνήθως παρατηρούνται να κινούνται από το μοναστήρι του Αγίου Χαραλάμπου προς το Φραγκοκάστελλο. Η εποχή που παρατηρείται το φαινόμενο συμπίπτει με την εποχή που διεξήχθη η φονική μάχη μεταξύ των εξεγερμένων κατοίκων και τουρκικού σώματος. Συγκεκριμένα στις 17 Μαΐου 1828 διεξήχθη η μάχη μεταξύ ελληνικού σώματος με επικεφαλής τον Χατζημιχάλη Νταλιάνη και τουρκικού σώματος με επικεφαλής Μουσταφά Ναϊλή Πασά στην οποία ηττήθηκαν οι Έλληνες, πέφτοντας μεγάλο μέρος από αυτούς νεκροί. Η τοπική παράδοση συνέδεσε το φαινόμενο με το γεγονός της μάχης θεωρώντας πως οι σκιές είναι τα φαντάσματα των στρατιωτών του Χατζημιχάλη Νταλιάνη.

Σύμφωνα με μία εξήγηση το φαινόμενο οφείλεται σε οφθαλμαπάτη που προκαλείται από την εξάτμιση της πρωινής δροσιάς. Η ελαφριά ομίχλη που δημιουργείται από αυτή την εξάτμιση μοιάζει συχνά να δημιουργεί διάφορες φιγούρες που μπορούν να εκληφθούν και ως ανθρώπινες

Άποψη της σελίδας μας είναι ότι από τη στιγμή που δεν υπάρχουν οπτκές αποδείξεις δηλαδή φωτογραφίες ή βίντεο του φαινομένου τότε δεν μπορούμε παρά να το ερμηνεύσουμε σαν τοπικό θρύλο ή οφθαλμαπάτη.

ΜΑΣ ΨΕΚΑΖΟΥΝ…

340bs-97bg-b-17s

Το έχω ακούσει και το έχω διαβάσει τόσες φορές σαν να πρόκειται για το απόλυτο σχέδιο εξόντωσης της ανθρώπινης φυλής ή της δημιουργίας μιας υπάκουης φυλής σε μιά ‘ελίτ’ προνομιούχων.

Ας πάρουμε μια βαθιά ανάσα και ας σκεφτούμε αν υπάρχει έστω και η παραμικρή πιθανότητα να μας ψεκάζουν από τον ουρανό τα αεροπλάνα της Ολυμπιακής της Quantas ή κάποιας άλλης εταιρείας χωρίς να το ξέρουμε.

Αν κάτι τέτοιο έιναι ή αποκορύφωση της προσπάθειας του ελέγχου της ανθρώπινης βούλησης και το δεχτούμε τότε σίγουρα έχουν πετύχει.

Τι είναι όμως αυτά τα σημάδια που αφήνουν τα αεροπλάνα πίσω τους;

Γιατί δεν τα βλέπουμε όλες τις φορές που περνά αεροπάνο;

Η απάντηση βρίσκεται σε ένα μέρος που δεν το περιμένουμε, στην εξάτμιση του αυτοκινήτου μας που κι αυτή ‘καπνίζει’ τις κρύες μέρες.

Η συμπύκνωση των υδρατμών των καυσαερίων αποτελεί φυσικό φαινόμενο και οφείλεται στη χαμηλή θερμοκρασία του αέρα στα μεγάλα ύψη όπου κινούνται τα αεροσκάφη αυτά. Το ίδιο φαινόμενο μπορεί να παρατηρηθεί και στις εξατμίσεις των αυτοκινήτων τις πολύ ψυχρές ημέρες. Ο χρόνος κατά τον οποίο είναι ορατά τα ίχνη συμπύκνωσης μεταβάλλεται ανάλογα με τις συνθήκες θερμοκρασίας και υγρασίας στο ύψος πτήσης.

Αυτό εξηγεί και γιατί μερικές φορές μένουν περισσότερο χρόνο τα ίχνη στον ουρανό.
“Ο Δίας είναι θυμωμένος απόψε ρίχνει κεραυνούς παντού”
Σήμερα απλά λέμε ότι ρίχνει αστραπόβροντα η καταιγίδα.